Stanisław Wigura

Stanisław Wigura

Stanisław Wigura, inżynier - mechanik - pilot, urodzony 9 kwietnia roku 1903 w Warszawie, uczęszczał do gimnazjum im. Zamojskiego w Warszawie, skąd datuje się jego znajomość z drugim współkonstruktorem RWD inż. Stanisławem Rogalskim.

W roku 1920, jako uczeń 7 klasy, wstępuje ochotniczo do wojska i tutaj, służąc w 8 pułku artylerii polowej, poznaje trzeciego ze swych przyszłych współpracowników, Jerzego Drzewieckiego.

Odbywszy służbę wojskowa wraca, wraca do szkoły i uzyskuje maturę w roku 1922, po czym wstępuje na wydział mechaniczny Politechniki Warszawskiej.

Od wczesnej młodości interesuje się lotnictwem i od zarania polskiego lotnictwa sportowego bierze czynny udział w jego organizacji. Dyplom pilota sportowego zdobywa w Aeroklubie Akademickim w roku 1931.

W roku 1929 startuje razem z Żwirką do pierwszego polskiego lotu turystycznego wokół Europy na samolocie swej konstrukcji, RWD-2. Od tego czasu stanowi wraz ze Żwirką nierozłączna i przodująca we wszystkich zawodach załogę RWD. Zajmują pierwsze miejsca w szeregu zawodów krajowych, jak Lot Południowo - Zachodniej Polski 1929/30, oraz Krajowe Konkursy Samolotów Turystycznych 1930 i 1931. W Challange 1930 lądują w skutek defektu w Hiszpanii, co zmusza ich do zaniechania dalszego udziału w rajdzie.

Wreszcie w Challenge 1932 osiągają w trudnej konkurencji pierwsze m miejsce, przyczyniając się do rozsławienia polskiego lotnictwa.

Inżynier Wigura jeszcze jako student pracuje przy budowie pierwszego samolotu turystycznego Jerzego Drzewieckiego. W roku następnym 1925, konstruuje wraz z Rogalskim pierwszy swój samolot RW. W rok później pracują już we trójkę, tz. Rogalski, Wigura i Drzewiecki i budują kolejno typy RWD - 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7.

Śmierć oderwała inż. Wigurę od projektów konstrukcji nowej maszyny RWD-8.

Konstrukcje RWD rozpoczęły nadzwyczaj intensywny okres rozwoju polskiego lotnictwa turystycznego osiągając swój szczytowy punkt w Challenge r. 1934.

Niezależnie od prac konstruktorskich, inż. Wigura w ciągu dwóch lat wykładał w szkole lotniczo - samochodowej w Warszawie oraz był asystentem przy katedrze budowy płatowców Politechniki Warszawskiej.

koniec